หากย้อนกลับไปในวัยเด็ก ออโต้ไม่เคยคิดเลยว่าวันหนึ่งชีวิตจะพามายืนอยู่บนเวทีนางงาม คำว่า “มงกุฎ” ในวันนั้นเป็นเพียงภาพไกล ๆ ที่ดูสวยงาม แต่ไม่เคยคิดว่าจะเป็นเส้นทางของตัวเอง

ออโต้เติบโตมาในครอบครัวที่เต็มไปด้วยความอบอุ่น ครอบครัวของออโต้ไม่เคยมองว่าออโต้เป็น LGBTQ+ แต่พวกเขามองออโต้เป็น “เด็กคนหนึ่ง” ที่มีความชอบ มีตัวตน และมีสิทธิ์ที่จะเป็นตัวเองอย่างเต็มที่ ความรักที่ได้รับไม่เคยมีเงื่อนไข ไม่มีคำถามว่า “ทำไมถึงเป็นแบบนี้” มีเพียงคำถามง่าย ๆ ว่า “หนูชอบไหม” และ “หนูมีความสุขหรือเปล่า”

คุณยาย คุณตา และคุณน้า มอบทุกอย่างให้ด้วยหัวใจ โดยไม่เคยถามถึงราคา แต่ถามเพียงว่า สิ่งนั้นทำให้ออโต้ยิ้มได้หรือไม่ ความรักหล่อหลอมให้ช่วงวัยเด็กของออโต้เป็นช่วงเวลาที่งดงาม และกลายเป็นสิ่งสำคัญของความมั่นคงในตัวเองจนถึงทุกวันนี้

คุณแม่คืออีกหนึ่งแรงสนับสนุนที่สำคัญที่สุด แม่ไม่ได้เพียงแค่ให้กำลังใจ แต่สอนออโต้ให้เรียนรู้ความหมายของการเป็นผู้หญิง สอนเรื่องการดูแลตัวเอง การพูด การวางตัว การให้เกียรติผู้อื่น และการมีศักดิ์ศรีในตัวเอง บทเรียนเหล่านั้นไม่ได้อยู่แค่ในบ้าน แต่ติดตัวออโต้มาจนถึงทุกเวทีในชีวิต

ในช่วงมัธยมศึกษา ออโต้ได้เรียนที่

”โรงเรียนมัธยมวัดสิงห์“  โรงเรียนที่เปิดโอกาสให้เด็กคนหนึ่งได้เป็นตัวเองอย่างภาคภูมิใจ ที่นั่น ออโต้ไม่ได้ถูกจำกัดด้วยกรอบใด ๆ แต่ได้รับโอกาสในการทำกิจกรรมอย่างเท่าเทียมกับเพื่อน ๆ ทุกคน โรงเรียนแห่งนี้ไม่เพียงให้ความรู้ทางวิชาการ แต่ให้พื้นที่แห่งการยอมรับและการเติบโต

และการเป็นนางงามครั้งแรกของออโต้ ก็เริ่มต้นจากที่นี่

จากการประกวดงานเล็ก ๆ ในโรงเรียน จากเวทีเล็ก ๆ ที่อาจไม่มีแสงไฟสว่างจ้า แต่เต็มไปด้วยความหวังเล็ก ๆ ของเด็กคนหนึ่ง เวทีนั้นไม่ได้ให้เพียงรางวัล แต่ให้ความกล้า ให้ประสบการณ์ และให้ความเชื่อว่า “เราก็ทำได้”

จากรั้วมัธยม สู่อีกก้าวของการพัฒนาตัวเองในรั้วมหาวิทยาลัย เส้นทางนางงามของออโต้เริ่มจริงจังมากขึ้น และที่นี่เอง ออโต้ได้รับโอกาสสำคัญจากพี่คนหนึ่งในคณะศิลปกรรม — “พี่ลี”

พี่ลีเป็นคนที่มองเห็นบางอย่างในตัวออโต้ ก่อนที่ออโต้จะมองเห็นมันในตัวเอง พี่ลีไม่ได้ให้แค่โอกาส แต่ให้การสอนอย่างแท้จริง ทั้งการเดิน การวางท่าทาง การตอบคำถาม และที่สำคัญคือมุมมองต่อชีวิต พี่ลีสอนให้ออโต้เข้าใจว่าการเป็นนางงามไม่ใช่แค่การยืนสวย แต่คือการยืนด้วยความคิดและศักดิ์ศรี

ประโยคหนึ่งที่พี่ลีพูดกับออโต้เสมอคือ

“บ้านเราอาจไม่ได้มีพร้อมทุกอย่าง แต่บ้านเราจะไม่กดดัน และจะปล่อยให้โต้ทำในสิ่งที่โต้ชอบ แล้วเราจะทำมันไปด้วยกัน”

คำพูดนั้นไม่ใช่แค่กำลังใจ แต่คือพื้นที่ปลอดภัยที่ทำให้ออโต้กล้าเติบโต

อีกหนึ่งคนสำคัญคือ “พี่อาร์ม” พี่เลี้ยงที่มอบทั้งแรงสนับสนุนและแรงผลักดัน พี่อาร์มคือคนที่ปลุกไฟในวันที่หัวใจออโต้เกือบมอดดับ พลังที่เคยลดลงกลับลุกโชนอีกครั้ง เพราะมีใครบางคนเชื่อมั่นอย่างจริงจัง

พี่อาร์มสอนให้ออโต้เรียนรู้คำว่า “ผิดพลาด” อย่างไม่กลัว สอนให้สู้จนหัวชนฝา สู้จนกว่าจะไม่ไหว และขอเพียงอย่าหยุดพยายาม พี่อาร์มเชื่อในตัวออโต้เสมอ และมักพูดประโยคเดิมซ้ำ ๆ ว่า

“โต้ทำได้”

และในวันที่ออโต้เริ่มสงสัยในตัวเอง คำพูดนั้นกลับกลายเป็นพลังที่ผลักให้เดินต่อ และในที่สุด ออโต้ก็ทำมันได้จริง ๆ

ทัศนคติที่ดี การมองโลกในแง่บวก การใช้ชีวิตด้วยความหวังและความเชื่อมั่นที่พี่อาร์มส่งต่อ ออโต้รับมันไว้ และเก็บมันเป็นส่วนหนึ่งของตัวตน

ตลอด 4 ปีของการประกวด ออโต้เคยผิดพลาด เคยผิดหวัง เคยล้มลง แต่ไม่เคยหยุดพัฒนา ทุกบทเรียนจากพี่ ๆ ทุกคำสอนจากครอบครัว และทุกประสบการณ์ที่ผ่านเข้ามา หล่อหลอมให้ออโต้เติบโตอย่างมีความหมาย

และในปี 2026 ความพยายามทั้งหมดก็ไม่ทรยศคนที่มีหัวใจที่ศรัทธา

ตำแหน่ง SSRU QUEEN 2026 จึงไม่ใช่เพียงความสำเร็จของออโต้คนเดียว แต่เป็นความสำเร็จของครอบครัว ของโรงเรียน ของพี่ลี พี่อาร์ม และของทุกคนที่เชื่อมั่นในเด็กคนหนึ่งมาตั้งแต่วันที่ยังไม่เห็นแสงไฟบนเวที

จากเด็กที่ได้รับความรักโดยไม่มีเงื่อนไข

จากนักเรียนที่ได้รับโอกาสอย่างเท่าเทียม

จากรุ่นน้องที่ได้รับการชี้ทางจากรุ่นพี่

สู่ผู้หญิงที่ยืนอยู่บนเวทีด้วยความภาคภูมิใจ

“มงกุฎอาจอยู่บนศีรษะของออโต้

แต่คุณค่าที่แท้จริง อยู่ในหัวใจของทุกคนที่ร่วมเดินทางมาด้วยกันค่ะ ” ออโต้-อลิสา ใจเพ็ชร์ SSRU QUEEN 2026